Starożytna Grecja
Historia Grecji rozpoczyna się około 2000 r. p. n. e. Wówczas to rozpoczęła się świetność kultury minojskiej, uważanej za najstarszą w Europie. W XVI w. p. n. e. w Mykenach na Peloponezie wykształciła się kultura mykeńska, która trzy wieki później dała podstawy pod kulturę, z której wywodzą się greckie państwa miasta. Pierwotnie państwo miasto otaczało murami obronnymi jedynie cytadelę, lecz z czasem swoją obroną obejmowało coraz większą część miasta. Wraz z kwitnącym handlem znaczenie państw miast stawało się coraz większe. Zakładano coraz więcej wiosek tego typu. Około V w. p. n. e. Gracka kultura wkroczyła w swój Złoty Wiek. Narastająca rywalizacja pomiędzy poszczególnymi państwami miastami naraziła je na słabość, co wykorzystał Aleksander Macedoński, który dokończył dzieło swego ojca i podporządkował sobie całą Grecję oraz rozszerzył swoje Imperium aż do północnych Indii. Wewnętrzne walki w Grecji nie ustawały i końcem III w. p. n. e. Grecja uległa Rzymowi i weszła w skład cesarstwa wschodniorzymskiego Bizancjum.